توضیحات

جزای اصلی فشنگی روغن پراید:

1. بدنه (Housing):

   • جنس: معمولاً از فلز (برنج یا فولاد) ساخته می‌شه.
   • وظیفه: محافظت از اجزای داخلی و ایجاد اتصال محکم با بلوک موتور. بدنه معمولاً دارای رزوه است تا به راحتی روی موتور بسته بشه.

2. دیافراگم (Diaphragm):

   • جنس: لاستیک یا مواد پلیمری مقاوم در برابر روغن.
   • وظیفه: این قطعه حساس به فشار روغن هست. وقتی فشار روغن تغییر می‌کنه، دیافراگم خم میشه یا حرکت می‌کنه.

3. صفحه فلزی (Metal Plate):

   • جنس: فلزی
   • وظیفه: متصل به دیافراگم و حرکت دیافراگم رو به پلاتین‌ها منتقل می‌کنه.

4. پلاتین‌ها (Points or Contacts):

   • جنس: فلزی
   • وظیفه: یک جفت پلاتین وجود داره که با حرکت دیافراگم به هم نزدیک یا از هم دور می‌شن. وقتی فشار روغن کافی باشه، پلاتین‌ها از هم جدا هستن و وقتی فشار روغن کم میشه، پلاتین‌ها به هم وصل میشن و مدار چراغ هشدار رو کامل می‌کنن.

5. فنر (Spring):

   • جنس: فلزی
   • وظیفه: فنر یه نیروی مخالف در برابر فشار روغن وارد می‌کنه و باعث میشه دیافراگم به حالت اولیه خودش برگرده وقتی فشار روغن کم میشه.

6. پایه اتصال الکتریکی (Electrical Connector):

   • جنس: پلاستیک یا فلز
   • وظیفه: برای اتصال سیم چراغ هشدار به فشنگی. این اتصال معمولاً یه سوکت یا ترمینال ساده‌ست.

نحوه عملکرد فشنگی روغن:

1. فشار نرمال روغن: وقتی موتور روشن است و فشار روغن در محدوده نرمال قرار داره، فشار روغن به دیافراگم نیرو وارد می‌کنه و اون رو خم می‌کنه. این حرکت باعث میشه پلاتین‌ها از هم جدا باشن و مدار چراغ هشدار قطع باشه. در نتیجه، چراغ هشدار خاموشه.

2. فشار پایین روغن: وقتی فشار روغن از یه حدی پایین‌تر میاد (به عنوان مثال، به خاطر کمبود روغن یا خرابی پمپ روغن)، نیروی وارد بر دیافراگم کم میشه. فنر دیافراگم رو به سمت پایین هل میده و باعث میشه پلاتین‌ها به هم وصل بشن. این اتصال مدار چراغ هشدار رو کامل می‌کنه و چراغ روشن میشه، به راننده هشدار میده که فشار روغن پایینه.

به طور خلاصه، فشنگی روغن یه کلید ساده‌ست که با فشار روغن کنترل میشه. وقتی فشار روغن نرماله، کلید بازه و وقتی فشار روغن پایینه، کلید بسته میشه و چراغ هشدار رو روشن می‌کنه.